Kestamit (Döküm Polyamid) Tarihçesi:

Kestamit‘ in keşfi, 20.yy da 1930’larda DuPont şirketinde Wallace Carothers kurduğu bir ekibin çalışmalarına kadar uzanmaktadır. Sentetik lifler geliştirmeye odaklanan bu araştırma ekibi, polyamidi keşfederek ilk olarak naylonu üretmiştir. Naylonun başarılı bir şekilde piyasaya sunulmasının ardından polyamid ailesi genişlemiş, farklı endüstriyel uygulamalar için yeni türevler geliştirilmiştir.

Kestamit (döküm polyamid) ise döküm yönteminin gelişmesiyle yaygınlaşmıştır. Bu yöntemde, erimiş haldeki monomerler kalıplara dökülerek polimerizasyon işlemi gerçekleştirilir ve böylece büyük boyutlu parçaların üretimi sağlanır.

kestamit-bulan

Carothers, çoğu polimer araştırmasının yapıldığı Wilmington, Delaware yakınlarındaki DuPont Deney İstasyonu laboratuvarında grup lideriydi . Carothers, naylonu ilk geliştiren kişi olmasının yanı sıra neoprenin temellerinin atılmasına da yardımcı olan bir organik kimyacıydı . Doktora derecesini aldıktan sonra , DuPont tarafından temel araştırmalarda çalışmak üzere işe alınmadan önce çeşitli üniversitelerde ders verdi.

Kestamit Kimyasal Yapısı:

Kestamit, yani döküm polyamid, polimer ailesinden bir malzeme olup kimyasal olarak poliamid yapısına sahiptir. Polyamidlerin temel yapı taşları, amid bağları (–CONH–) ile birbirine bağlanmış monomer ünitelerinden oluşur. Kestamit, özellikle Naylon 6 veya Naylon 6,6 gibi poliamid türevlerinden üretilir ve çoğunlukla kaprolaktam adı verilen bir monomerin polimerizasyonu ile elde edilir. Bu yapı, ona dayanıklılık, esneklik ve kimyasal direnç gibi özellikler kazandırır.

Kestamitin yapısındaki temel kimyasal bağ, amid bağlarıdır ve bu bağlar, poliamid zincirinin mekanik dayanıklılığını sağlar. Ayrıca, döküm yöntemiyle üretilen poliamidlerin moleküler yapısı, onları sıkı bir kristal yapıya sahip hale getirir, bu da kestamitin yüksek mekanik mukavemete ve kimyasal dirence sahip olmasını sağlar.

kestamit-yapısı